حضرت آقا از سران قوا حمایت کردند و گفتند کسی توهین نکنه. البته نقد هم توهین نیست.
چیزی که داره رخ میده، اینه که دولت با عملکرد ضعیف و اشتباه خودش، داره بهانهی آشوب ایجاد میکنه. شکی در این مسأله نیست.
تنها احتمال مثبتی که راجع به مجلس میشه در نظر گرفت، اینه که شاید منتظر هستند تا یکجا کار دولت را تمام کنند و الا باید فاتحهی مجلس را هم بخوانیم. یعنی حمایت مجلس از دولت، در ظاهر حمایت است اما در باطن، زمینهساز سقوط دولت.
قطع اینترنت شبیه حفر خندق در جنگ احزاب است.
با قطع اینترنت، ارتباط منافقان داخلی و دشمنان خارجی قطع شده است.
لطفاً مثل بچهها رفتار نکنید و صبور باشید تا در این جنگ هم پیروز از میدان خارج شویم.
به خاطر یه دستمال، قیصریه رو آتش نزنید!
اغتشاشات فرهنگی در ایران تقریباً منقرض شده است. چرا که بخش اعظم جامعهی ایران وارد دورهی میانسالی و پیری شدهاند یا دارن وارد میشوند. دغدغهی این سنین، نان و سلامتی است، نه شهوت و برهنگی.
منکر شرایط سخت اقتصادی نیستم و خودمم دارم له میشم ولی انصافا شرایط به گونهای نیست که کسی بخواهد بیاید به خیابان و شورش کند.
با توجه به شرایط آینده سیاسی کشور، اغتشاشات اقتصادی هم از محالات است. دولت در شرایط ضعیفی قرار دارد و نمیتواند به جراحی خود ادامه بدهد.
تبعات جراحی فعلی را هم با افزایش یارانه میتواند کاهش بدهد.
اساساً اقتصاد ایران ساده است. بخش مهم اقتصاد ایران یعنی تولید و صنعت و کشاورزی، از جهت نیروی انسانی، بخش کمی را شامل میشود. بخش زیادی از جمعیت ایران، یا مشغول فعالیتهای خدماتی هستند یا دلالی و واسطهگری.
یعنی یک پول کمی به صورت مداوم بین مردم در حال گردش است و دولت با کمی یارانه، تمام این بخشها را میتواند تحریک کند.
خداوند متعال حامی مومنان است و انشاالله طبق سنتهای الهی، باران خواهد آمد، ما از بحران خارج خواهیم شد و کفار و منافقین ناامید خواهند شد.
اما بحول و قوه الهی، این باران طوری نخواهد بود که این دولت و حامیان آن نجات پیدا کند و رسوایی اینها ادامه دار خواهد بود تا توبه کنند و دست از غارت مردم و ترویج فساد بردارند.
من خودم فرم عضویت در کردم.
دوستانی که وبلاگ بنده رو هم دنبال میکنند، میدانند که از جهت فکری در مسائل اقتصادی، طرفدار دیدگاههای این حزب هستم.
اما:
به نظرم در مسائل فرهنگی نسبتا تعطیل هستند.
لذا امیدی ندارم که بتوانند یک حزب جریان ساز بزرگ و قوی بشوند، مگر اینکه تحولی از حیث فرهنگی پیدا کنند.
چندسال پیش یه دیدم: خدای جنگ!
یه خانومه بود که در اصل، از نژاد لشکر دشمن بود، ولی با انسانها همکاری میکرد.
این خانومه، وسط جنگ، وقتی دید شکست انسانها و کشته شدن پادشاه قطعی شده، خودش پادشاه رو کشت. اینطوری خودش رو سفید کرد و به لشکر دشمن پیوست.
حالا قضیه تسخیر لانه جاسوسی رو میشه اینطوری بازخوانی کنیم:
سفارت آمریکا دیر یا زود تسخیر میشد.
یه سری جاسوس و غربزده که بین انقلابیها بودند، برای سفید کردن خودشون:
اولا به لانه جاسوسی حمله کردند تا بگویند که خیلی انقلابی هستند.
ثانیاً اسناد و مدارک جاسوسان ایرانی را حذف کردند.
ثالثا مدیریت صحنه را تا حدودی به دست گرفتند.
با گذشتها سال از این واقعه و تحمل سالها نفاق و دو رویی، چند وقت یکبار یاد دوران حضور قیم و ولی نعمت خود در ایران میافتند و از واقعهی تسخیر لانه جاسوسی، ابراز پشیمانی و ندامت میکنند.
تکلیف کاروان صمود، از همون موقعی که گفتن ایرانیها نیایند روشن بود! چون اینها از مرگ میترسیدند.
اگر دیدید چند وقت دیگه، تورهای تفریحی برای تجربه دستگیری واقعی توسط صهیونیستها راه افتاد تعجب نکنید.
مسیر قدس از کربلا میگذرد نه دریا!
نظر شما را به خاطرهای از شهید نواب صفوی جلب میکنم:
«محمدمهدی عبدخدایی ضمن نقل خاطره نواب صفوی از این کنگره، ماجرایی را در خصوص حضور او در مرز اردن و اسرائیل از زبان مفتی اعظم سوریه شیخ حسینی روایت می کند که جالب توجه است. شیخ حسینی این ماجرا را در دیدارش با محمدمهدی عبدخدایی، سال ۶۰ و زمانی که برای شرکت در جشن های انقلاب دعوت شده بوده، نقل کرده است. مفتی اعظم سوری آنقدر متاثر از شخصیت سیدمجتبی نواب صفوی در همان مدت کوتاه بوده که در این دیدار می گوید:«بعد از قرون اول هجری، شهیدی به عظمت نواب صفوی در تاریخ وجود ندارد». و بعد چراییاش را به محمدمهدی عبدخدایی از اعضای فدائیان اسلام اینطور توضیح می دهد:«روزی که نواب صفوی به بیت المقدس آمد، من نوجوان بودم نام نواب صفوی را شنیده بودم و می دانستم که در خاورمیانه غوغایی بیا شده و مرحوم نواب پرچمدار مبارزات مذهبی سیاسی در ایران است. دلم می خواست این شخص را ببینم به همین جهت از سوریه به اردن رفتم. (به نظرم می آید که می گفت با پدرم یا با یکی از خویشانم) در مؤتمر (کنفرانس) همراه بودیم. در یکی از روزهایی که جلسة مؤتمر تمام شده بود به عنوان بازدید مرز اردن و اسرائیل، به مرز در بیت المقدس رفتیم . آن روزها بیت المقدس به دو قسمت تقسیم شده بود و مثل امروز نبود که تمام آنجا دست صهیونیستها باشد، نیمی از آن دست اردن بود و نیم دیگر دست اسرائیل.
فرمانده نیروهای اردنی «گلوب پاشا» بود. گلوب پاشا معروف به طرفداری و هواداری از انگلیس بود. حدود چهل نفر از اعضای مؤتمر در این بازدید بودند، مرحوم شهید «سید قطب»، استاد «حسن الهضیبی»، «دکتر سعید رمضان»، استاد «محمد محمود صواب» و از رجال سیاسی آن روز که مبارزه میکردند، آقای «احمد سوکارنو» -که بعدها رئیس جمهور اندونزی شد- اینها هم در مؤتمر شرکت کرده بودند. وقتی به مرز رسیدیم در آن طرف سیم خاردارها مسجد مخروبه ای در تصرف اسرائیل باقی مانده بود.
با دیدن این منظره، مرحوم نواب صفوی روی تخته سنگی پرید و گفت: «دوستان آماده هستید برویم و در آن مسجد که در اشغال اسرائیلیها و صهیونیستهاست نماز بخوانیم؟» او چنان با هیجان صحبت کرد که همه لبیک گفتند و نواب صفوی سیم خاردار را با دست و پایش پایین کشید و هر چهل نفر عبور کرده و رفتیم در آن مسجد به امامت نواب صفوی نماز جماعت خواندیم و برگشتیم. از احمد سوکارنو نقل می کرد، بعد از اینکه دو رکعت نماز تهیت در مسجد خواندیم و برگشتیم، گفت این پسر پیغمبر فکر نکرد اگر یک سرباز اسرائیلی با مسلسل هایی که دستشان بود ماشه را می چکاند همه ما هم کشته شده بودیم چون به سرزمین اشغالی قدم گذاشته بودیم نواب صفوی در جواب او لبخند ملیحی زد و گفت: «اتفاقاً آرزویم این بود که در اینجا شهید بشویم، ما نماینده ملتهای مسلمان منطقه هستیم، در حالی که دولتهای مسلمان منطقه مزدور هستند و ملتهای مسلمان منطقه را در خواب فرو برده اند و هنوز نمی دانند در این قسمت از دنیای اسلامی چه فاجعه ای اتفاق افتاده. دلم می خواست یک سرباز اسرائیلی ماشه را می چکاند و همۀ ما شهید میشدیم، شاید ملتهای اسلامی تحریک میشدند و با شهادت ما علیه اسرائیل قیام می کردند. »(منبع: پانزده خرداد، مجله بهار ۱۳۸۹، شماره ۲۳ به نقل از قدس آنلاین)
یک حقیقت تلخ در جامعهی وجود دارد:
دلار صد تومنی با دلار یک میلیونی برای بخش زیادی از جامعه فرقی ندارد.
با دلار صد تومنی، بخش زیادی از جامعه ( تقریباً کسانی که زیر ۱۵ ت حقوق میگیرند) فقط باید به فکر سیر کردن شکم و اجاره و برخی امور بسیار ضروری باشند.
پسانداز، تفریح و مسافرت تقریبا از مخارج این بخش از جامعه حذف شده است.
راه حل اساسی برای مشکلات اقتصادی، دلار زدایی است که این دولت به آن اعتقاد ندارد.
نتیجه: احتمالاً تنها شاهد افزایش کالابرگ و یارانه اقشار کم درآمد خواهیم بود.
سخنان دیشب مقام معظم رهبری، کاملا حکایت از تقیهی ایشان در بیان مواضع داشته است.
از این به بعد، بچههای انقلابی باید آتش به اختیار کار خودشان را بکنند و به حمایت و تایید رهبری نسبت به دولت کاری نداشته باشند مگر اینکه برایشان اثبات شود که تقیه در کار نیست.
🔵 کاش شرایطی ایجاد میشد تا در سفر نیویورک، مسعود پزشکیان با ترامپ دیدار کنه
🔹تنها بهانهٔ باقیمانده که دستمایه غربزدگان و خائنین سیاسی برای بهبود اوضاع هست فقط همین یک دیداره
🔹این جماعت توانایی این رو دارن که سر همین یک بهانه،
تا صد سال ادعا کنن که اگر پزشکیان با ترامپ دیدار میکرد دلار میشد ۳هزارتومان و تورم به صفر نزدیک میشد...
•● صدای انقلاب را از اینجا بشنوید ●•
@H_enghelab
پ.ن: این کانال حجره انقلاب، کانال خوبیه. اگر دوست داشتید دنبال کنید.
قبلا مطالبش تندتر بود، یه مدت بستنش. اخیرا که باز شده، کمی ملایمتر شده.
