حضرت آقا از سران قوا حمایت کردند و گفتند کسی توهین نکنه. البته نقد هم توهین نیست.
چیزی که داره رخ میده، اینه که دولت با عملکرد ضعیف و اشتباه خودش، داره بهانهی آشوب ایجاد میکنه. شکی در این مسأله نیست.
تنها احتمال مثبتی که راجع به مجلس میشه در نظر گرفت، اینه که شاید منتظر هستند تا یکجا کار دولت را تمام کنند و الا باید فاتحهی مجلس را هم بخوانیم. یعنی حمایت مجلس از دولت، در ظاهر حمایت است اما در باطن، زمینهساز سقوط دولت.
قطع اینترنت شبیه حفر خندق در جنگ احزاب است.
با قطع اینترنت، ارتباط منافقان داخلی و دشمنان خارجی قطع شده است.
لطفاً مثل بچهها رفتار نکنید و صبور باشید تا در این جنگ هم پیروز از میدان خارج شویم.
به خاطر یه دستمال، قیصریه رو آتش نزنید!
اغتشاشات فرهنگی در ایران تقریباً منقرض شده است. چرا که بخش اعظم جامعهی ایران وارد دورهی میانسالی و پیری شدهاند یا دارن وارد میشوند. دغدغهی این سنین، نان و سلامتی است، نه شهوت و برهنگی.
منکر شرایط سخت اقتصادی نیستم و خودمم دارم له میشم ولی انصافا شرایط به گونهای نیست که کسی بخواهد بیاید به خیابان و شورش کند.
با توجه به شرایط آینده سیاسی کشور، اغتشاشات اقتصادی هم از محالات است. دولت در شرایط ضعیفی قرار دارد و نمیتواند به جراحی خود ادامه بدهد.
تبعات جراحی فعلی را هم با افزایش یارانه میتواند کاهش بدهد.
اساساً اقتصاد ایران ساده است. بخش مهم اقتصاد ایران یعنی تولید و صنعت و کشاورزی، از جهت نیروی انسانی، بخش کمی را شامل میشود. بخش زیادی از جمعیت ایران، یا مشغول فعالیتهای خدماتی هستند یا دلالی و واسطهگری.
یعنی یک پول کمی به صورت مداوم بین مردم در حال گردش است و دولت با کمی یارانه، تمام این بخشها را میتواند تحریک کند.
اغتشاشات با هدف براندازی فعلاً شکست خورد. (دقت کنید فعلا)
ظاهراً برنامه این بود که با گرفتن کشته از اقشار مذهبی و عادی، آنها را نیز به جمعیت اغتشاشگران پیوند بزنند که فعلا نشد.
اگر فضای رسانهای کشور باز شود، احتمالاً منافقین، انجمن حجتیه و خیلی از مارهای خوش خط و خال دیگر که ظاهر مذهبی دارند، به نظام حمله کنند تا هدف براندازی محقق شود.
احتمال نفوذ در دستگاههای امنیتی و قضایی هم بالا است. شاید برخی افتضاحات قبل از اغتشاشات نظیر پرونده سازی برای نیروهای انقلابی، با هدف دلسرد کردن آنان از انقلاب و پیوستن آنان به صف اغتشاشگران بوده است.
از برخی میشنویم که مردم عادی توسط نیروهای امنیتی کشته شدهاند که اگر راست باشد، این هم در ادامهی همان پروژه است که عرض کردم. یعنی بخشی از نیروهای امنیتی فاسد، فضا را به گونهای رقم زدند که مردم عادی کشته شوند تا آتش اغتشاشات داغ شود.
ریشهی اصلی اغتشاش هم در خارج از کشور است. باید مثل سال ۴۰۱ که به مواضع تروریستها در عراق حمله شد، امسال هم به ریشهی این وقایع در خارج از کشور حمله شود.
و الان این ماجرا به این زودیها جمع نمیشود.
برای آیندهی این اغتشاشات دو حالت میتوان تصور کرد:
۱. این اغتشاشات بر اساس یک اشتباه محاسباتی در ادامه اعتراض کسبه رخ داده است و در نتیجه به زودی سرکوب میشود.
۲. این اغتشاشات کاملاً برنامهریزی شده است. کسبه بازار حواسشون نبود.
اما برنامه چیه؟
هستههای نظامی میان وسط خیابان و شلوغی را حفظ میکنند.
مسئولان خائن، گرانی شدید ایجاد میکنند.
مردم عصبانی میشوند و خیابانها شلوغتر و درگیریها تشدید میشود.
حالا زمان ورود آمریکا و اسرائیل فرا میرسه.
نکته: اگر دقت کرده باشید، شهرهای اصلی حامی پزشکیان، آرام هستند. چرا؟
چطور ممکنه کردستان و سیستان و آذربایجان شرقی و غربی، آرام باشند اما در خیابانهای قم، با کلت و نارنجک به خیابان بیایند؟!
پاسخ:
اگر شهرهای حامی پزشکیان، در زمان فعلی شلوغ بشود، به مجلس پیام میدهد که پایگاه مردمی پزشکیان ریخته است. در نتیجه مجلس پزشکیان را استیضاح و برکنار میکند.
این استیضاح، دو پیامد دارد:
۱. دست مسئولان خائن از قدرت کوتاه میشود و دیگر نمیتوانند مردم عصبانی و تحریک کنند.
۲. بسیاری از مردم امیدوار میشوند و خیابانها آرامتر میشود.
پس آرامی شهرهای اصلی حامی پزشکیان، بخشی از برنامهی خائنین داخلی و دشمنان خارجی است.
تهران، قم و برخی شهرهای دیگر که شلوغتر بشود و خیالشان راحت بشود، پروژهی تجزیه کشور کلید میخورد.
بنده به شخصه، در بسیاری از اوقات، پزشکیان و دولت او را لعن و نفرین میکنم. اما راه حل چیست؟! باید بریزیم تو خیابون؟!
نه آقا! مگر امیرالمومنین علی علیه السلام، در زمان عثمان شورش کردند؟!
ایشان سعی کردند با کمک عثمان وضع را اصلاح کنند که نشد و بعد یک گوشه نشستند، شیعیان برای ایشان تبلیغ کردند و مردم با ایشان بیعت کردند.
قبلا هم عرض کردم، پزشکیان، عثمان این امت است. حمایت از دولت هم به معنای مالهکشی افتضاحات دولت نیست، بلکه به معنای کمک برای تغییر ریل دولت است. اگر پزشکیان مثل عثمان، به راه راست نیامد، سرنوشت آنها یکی است. در این شرایط ما فقط باید مردم را به سمت اصلح هدایت کنیم.
این جانوران غربزده، به شدت روی اغتشاش و شورش اقشار مذهبی حساب باز کردهاند. حضرت یوسف علیه السلام، برهان پروردگار خویش را دید و از قتل زلیخا منصرف شدند. ایشان زندان را به همهی فشارها از ناحیهی زلیخا ترجیح دادند.
این دولت اگرچه مثل زلیخا مردم را تحت فشار اقتصادی و فرهنگی قرار داده است، اما نباید به زور آن را نابود کنیم. به وقتش خودش ضعیف میشود و انشاالله با معجزهی مومنان، به یک دولت جوان انقلابی تبدیل میشود.
سهمیه بنزین شما را به بالاترین قیمت خریداریم!
از منظر یک جامعهشناس اگر به بحث افزایش قیمت بنزین نگاه کنیم، قضیه به این صورت میشه:
مردم سه دسته هستند:
۱. فقرایی که ماشین ندارند.
۲. طبقه متوسطی که ماشین قدیمی و پرمصرف یا معمولی دارند.
۳. طبقهی مرفهی که ماشینهای عالی و کم مصرف دارند.
برخی از مسئولان میان میگن که فقرای طبقهی پایین ماشین ندارند اما مرفهین طبقه بالا، چندتا ماشین دارند. پس برای ایجاد عدالت، بنزین را به کد ملی بدهیم تا فقرا بیشتر بهرهمند شوند.
اما نتیجه چی میشه:
۱. یه یارانه بنزین به فقرا میدن که در مقابل تورم دیگر کالاها، تقریبا هیچ محسوب میشود.
۲. طبقهی متوسط که یا کارت سوخت نداره، یا سهمیهش کفاف نمیده، هم باید تورم ناشی از افزایش قیمت بنزین را تحمل کند و هم باید بنزین را با نرخ آزاد بخرد.
۳. مرفهان بیدرد هم ککشون نمیگزه.
در حقیقت این طرح، به جای اینکه بیاد اَبروی طبقهی پایین را درست کند، چشم طبقه متوسط را کور میکند.
اگر حکومت واقعا قصد کمک به افراد بی ماشین را دارد، جلوی قاچاق را بگیرد و از سود آن، به افراد بیماشین، یارانه بدهد.
حالا چرا این کار را نمیکند؟ نمیدانم، شاید با قاچاقچیان رودربایستی یا جرات برخورد ندارند یا چه؟
ظاهراً حذف بخشی از ارز ترجیحی در راه است.
از آن بزرگتر، ظاهراً تصمیم بر گران کردن بنزین است.
فارغ از اینکه این سیاستها خوب یا بد هستند، نکتهی مهمتر این است که سیاستگذاران و مسئولان ما غالبا خوب نیستند.
لذا سیاست درست را هم اشتباه اجرا میکنند و مردم را بدبخت میکنند.
قضیه اینه که دشمنان داخلی و خارجی، هی میخوان آتش جنگ و اغتشاش رو روشن کنند ولی از طرف دیگه، به طور مداوم، در رسانهها، خبر جنگ و اغتشاش هم پخش میشه، در نتیجه مردم آمادگی و مقاومت خودشون رو میبرند بالاتر و جنگ اغتشاش نمیشه.
شبیه این داستان مشهور شدیم:
«کشاورزی الاغ پیری داشت که یک روز اتفاقی به درون یک چاه بدون آب افتاد. کشاورز هر چه سعی کرد نتوانست الاغ را از درون چاه بیرون بیاورد.
پس برای اینکه حیوان بیچاره زیاد زجر نکشد، کشاورز و مردم روستا تصمیم گرفتند چاه را با خاک پر کنند تا الاغ زودتر بمیرد و مرگ تدریجی او باعث عذابش نشود.
مردم با سطل روی سر الاغ خاک می ریختند اما الاغ هر بار خاک های روی بدنش را می تکاند و زیر پایش می ریخت و وقتی خاک زیر پایش بالا می آمد، سعی می کرد روی خاک ها بایستد.
روستایی ها همینطور به زنده به گور کردن الاغ بیچاره ادامه دادند و الاغ هم همینطور به بالا آمدن ادامه داد تا اینکه به لبه چاه رسید و در حیرت کشاورز و روستائیان از چاه بیرون آمد ...»
بابت فعال سازی مکانیسم ماشه، اون خائنینی باید جوابگو باشند که چنین چیزی را در برجام گنجاندند.
اما در این زمان، فعال شدن مکانیسم ماشه از تمدید برجام بهتر بود.
اگر برجام تمدید میشد، باید در ازای تمدید، کلی امتیاز به طرفهای غربی میدادیم، از جمله آشکار کردن مکان اورانیومهای ایران.
دوباره شش ماه دیگه اگر امتیاز جدیدی نمیدادیم، باید منتظر جنگ میماندیم.
جنگ الان بهتر از جنگ شش ماه دیگر است. چون شش ماه دیگر، از مکان اورانیومها هم اطلاع داشتند.
از دیگر مزایای فعال شدن مکانیسم ماشه، روشن شدن تکلیف بازار است. دیگه هر چی بخواد بشه، میشه. قرار نیست چند ماه دیگه منتظر بمونیم ببینیم تکلیف توافق چی میشه.
رکودی که الان توی بازار حاکمه، واقعا از جنگ بدتره.
از حیث اغتشاشات داخلی هم، تمدید برجام، به معنای شش ماه تنفس مصنوعی به جریان برانداز بود که الحمدلله ملغی شد. جریان برانداز، هرکاری که میخواهد بکند، الان باید بکند.
